• WERKEN AAN DE KWALITEIT
  • VAN DE JEUGDSECTOR
Kindermishandeling

Meisjesbesnijdenis

Meisjesbesnijdenis of vrouwelijke genitale verminking is een vorm van lichamelijke mishandeling. Het is een gebruik waarbij uitwendige geslachtsorganen, waaronder de clitoris, (deels) worden besneden of verwijderd. Ouders kunnen verschillende redenen hebben om hun dochter te laten besnijden, zoals hygiëne, schoonheid en de (veronderstelde) plicht om de maagdelijkheid te beschermen vanuit traditie en religie.  

Cijfers

In Nederland komt meisjesbesnijdenis voor bij migranten afkomstig uit landen waar meisjesbesnijdenis gepraktiseerd wordt. Het gebruik van meisjesbesnijdenis komt voor in ten minste 27 Afrikaanse landen, Jemen en de Koerdische autonome regio in Noord Irak. Naar schatting zijn ruim 27.000 vrouwen die in Nederland wonen besneden. Van deze besneden vrouwen  is 14% jonger dat 19 jaar en 74% tussen de 20 en 49 jaar. De schatting is dat 40 tot 50 meisjes in Nederland het risico lopen op besnijdenis. Dit risico wordt voor de meeste meisjes pas reëel, wanneer zij het land van herkomst bezoeken. Er is landelijk aandacht voor preventie van en voorlichting over meisjesbesnijdenis. In Nederland geldt meisjesbesnijdenis als mishandeling en is het strafbaar als algemene delictsomschrijving. Er zijn de afgelopen jaren wel meldingen binnengekomen bij het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (AMK), maar deze hebben geen van allen tot juridische stappen geleid.

Vormen van meisjesbesnijdenis

De World Health Organisation (WHO, 2008) onderscheidt vier vormen van meisjesbesnijdenis:

  • Type 1: Gedeeltelijke of totale verwijdering van de clitoris, en/of de voorhuid.
  • Type 2: Gedeeltelijk of totale verwijdering van de clitoris en de kleine schaamlippen, met of zonder verwijdering van de grote schaamlippen.
  • Type 3: Vernauwen van de vaginale opening door wegsnijden en aan elkaar hechten van de kleine schaamlippen en/of de grote schaamlippen, met of zonder verwijdering van de clitoris.
  • Type 4: Alle andere schadelijke handelingen aan de vrouwelijke geslachtsorganen om niet-medische redenen, zoals prikken, piercing, kerven, schrapen en wegbranden.

De meest ingrijpende vorm is de derde, het wordt ook wel 'infibulatie' genoemd. Deze vorm zorgt doorgaans voor de meeste gezondheidsklachten.

Gevolgen

Meisjesbesnijdenis kan levenslang ernstige gevolgen hebben, zowel lichamelijk als psychisch. Lichamelijke gevolgen die kunnen optreden tijdens en net na de ingreep zijn pijn, bloedverlies, urineklachten, shock en overlijden. Lichamelijke gevolgen op de lange termijn kunnen bijvoorbeeld chronische pijn, menstruatieklachten en problemen bij de bevalling zijn. Psychische gevolgen zijn bijvoorbeeld posttraumatische stress, angst en depressie en problemen in de seksuele ontwikkeling.

Meer informatie vindt u op de website van Pharos.

Bronnen

  • Exterkate, M. (2012), ‘Female Genital Mutilation in the Netherlands: Prevalence, incidence and determinants’. Utrecht,  Pharos.
  • Koning, M. de., E. Bartels., O. Storms  (2011), ’Schadelijke traditionele praktijken en cultureel burgerschap: integratie, seksualiteit en gender’, in:  ‘Tijdschrift voor Genderstudies’, jaargang 14, nummer 1, p. 34-51.
  • Berge, I. ten., A. Addink., M. De Baat., J. Van Rossum., en A. Vinke  (2012), 'Stoppen en helpen. Een adequaat antwoord op kindermishandeling.' Utrecht, Nederlands Jeugdinstituut.
  • Vianen, R. T. van., R. de Boer., B. J. de Jong., P. van Amersfoort  (2010 ), ‘De inzet van het strafrecht bij kindermishandeling’. Woerden, van Montfoort.
  • WHO (2008), ‘Eliminating female genital mutilation’. World Health Organisation.
Vragen?

Roos Kooijman is contactpersoon.

Foto Roos  Kooijman

Hebt u een vermoeden van kindermishandeling of huiselijk geweld?
Bel voor advies over of het melden van vermoedens:
Veilig Thuis: 0800 - 2000 (gratis) - www.vooreenveiligthuis.nl

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.