Waarom is het moeilijk om over kindermishandeling te praten?

Als je je thuis niet veilig voelt, is het belangrijk dat je er met iemand over praat. Vaak is het lastig om zo’n gesprek te beginnen. Hoe komt dat? En hoe kun je het makkelijker maken?

Praten over kindermishandeling is vaak moeilijk of spannend, zelfs als je weet met wie je wil praten. Dat is logisch. Er zijn verschillende redenen voor, maar ook tips waarmee het iets minder moeilijk wordt.

Het komt er niet van

Vaak zijn er niet echt situaties waarin je zo’n gesprek kan beginnen. Bijvoorbeeld omdat er andere mensen bij zijn, of omdat je over andere dingen aan het praten bent. Het voelt dan als een grote stap om over jouw thuissituatie te beginnen. Je kunt dit makkelijker maken door vooraf tegen die persoon te zeggen dat je graag zonder anderen erbij ergens over wil praten. Dat je het moeilijk vindt, maar graag wilt dat die persoon naar je luistert. Misschien kun je het gesprek ergens aan koppelen, zoals een boek of tv-programma. Je kunt dan iets vertellen over jouw situatie of jouw gevoelens, of zeggen wat die persoon kan doen om het voor jou makkelijker te maken.

Het voelt vervelend om erover te praten

Misschien denk je dat jij de enige bent in zo’n situatie, of dat het jouw schuld is. Of je schaamt je voor de situatie of jouw gevoelens. Daardoor kan het vervelend voelen om erover te praten. Dat zijn normale gevoelens. Maar onthoud dat je niet de enige bent en dat het niet jouw schuld is. Op het forum van De Kindertelefoon vind je ervaringen van leeftijdsgenoten van 12 tot 18 jaar. Je kunt jouw eigen ervaringen anoniem delen, je vragen stellen en lezen hoe jouw leeftijdsgenoten erover denken.

Ik ben bang

Het kan zijn dat je bang bent voor wat er kan gebeuren als je praat over de situatie thuis. Omdat je denkt dat jij of iemand van je familie dan in de problemen komt. Toch is het belangrijk dat je niet alleen blijft rondlopen met jouw onveilige gevoel, en dat je erover praat. Organisaties als De Kindertelefoon en Veilig Thuis kunnen je helpen. Zij kijken samen met jou wat de beste oplossing is zodat jij je weer veilig voelt.

De persoon met wie ik wil praten, wil dat niet

Soms vindt de persoon met wie je wil praten dat zelf ook moeilijk. Misschien durft hij of zij je geen vragen te stellen, of er zelf niet over te beginnen. Dat betekent niet dat deze persoon jou niet wil helpen. Misschien is hij of zij bang om iets verkeerd te zeggen, of iets te vragen wat jij niet wil vertellen. Je kunt dan proberen om te vertellen wat je van hem of haar nodig hebt. Bijvoorbeeld 'Ik zou het fijn vinden als je naar mijn verhaal luistert', of 'Ik wil graag samen met jou een oplossing bedenken'.

Merk je dat het niet lukt om met deze persoon erover te praten? Bedenk dan of er iemand anders in je omgeving is met wie je kunt praten. Als dat niet zo is, zijn er altijd organisaties die je kunnen helpen en naar je willen luisteren. Je staat er nooit alleen voor!

Websites

Op deze websites vind je meer informatie of kun je terecht om te praten:

Lees ook

Manon Robben