Eenoudergezinnen en armoede

Eenoudergezinnen hebben een relatief hoog risico op armoede. Een op de vijf minderjarige kinderen uit eenoudergezinnen groeit op in armoede, tegenover een op de twintig minderjarige kinderen uit tweeoudergezinnen.

Het armoederisico van eenoudergezinnen daalde tussen 2014 en 2020. Dat kwam mede door verruiming van het kindgebonden budget. Toch leven kinderen in eenoudergezinnen nog steeds relatief vaker en langduriger in armoede. Het aandeel minderjarige kinderen in eenoudergezinnen met een langdurig armoederisico was in 2020 8,4 procent, in tweeoudergezinnen was dat 2,5 procent.

Eenoudergezinnen moeten relatief ook vaker dan tweeoudergezinnen van een bijstandsuitkering rondkomen. Vooral alleenstaande ouders van jonge kinderen hebben een hoog risico op leven in armoede. Voor hen is het moeilijker om het verzorgen en opvoeden te combineren met werk.

Alleenstaande moeders

Er zijn aanzienlijk meer alleenstaande moeders dan alleenstaande vaders die kinderen opvoeden. Uit cijfers van het CBS blijkt dat 89 procent van de eenoudergezinnen een moeder betreft die haar kinderen alleen opvoedt. 

Stigmatisering

Veel alleenstaande moeders hebben last van stigmatisering vanuit hun omgeving, zoals familie en bij organisaties. Soms krijgen zij hierdoor weinig steun. Alleenstaande ouders die in armoede leven kunnen sneller in een sociaal isolement terechtkomen dan ouders die samen hun kinderen opvoeden. 

Onzekerheid

Alleenstaande moeders voelen zich vaak onzeker, omdat ze hun kinderen niet de gewenste levensstandaard kunnen bieden. Zij hebben vaker zorgen over de opvoeding, ontwikkeling en het gedrag van hun kind dan moeders die er niet alleen voor staan. 

Ontevredenheid over de opvoeding

Alleenstaande moeders maken zich relatief meer zorgen over hun kind en hebben ook vaker moeite met opvoedsituaties. Tegelijkertijd vragen zij over het algemeen minder vaak om hulp en advies bij het opvoeden.

Extra knelpunten

Alleenstaande ouders die in armoede leven, ervaren dus meer knelpunten. Doordat ze er alleen voor staan hebben ze minder tijd voor hun kinderen, en ze ervaren minder steun vanuit hun omgeving. Zij vormen daarom een belangrijke doelgroep van het beleid voor gezinnen in armoede. Op de pagina Ondersteuning van gezinnen in armoede vind je daar meer informatie over.