Leven en werken met het coronavirus

Podcastserie Leven en werken met het coronavirus

Laatste actualisatie: 17 november 2020

Wat zijn de gevolgen van het coronavirus voor professionals die met kinderen, jongeren en hun ouders werken? Het Nederlands Jeugdinstituut maakte een serie podcasts waarin verschillende professionals uit het jeugdveld vertellen over hun ervaringen en nieuwe inzichten. Het idee voor deze serie podcasts kwam mede tot stand dankzij Jeugdzorg Nederland en Zorg voor de Jeugd.

Aflevering 12 – Leven en werken bij de Raad voor de Kinderbescherming

In gesprek met juriste Sanne Graat

Sanne Graat is juriste bij de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK). De RvdK komt in verschillende vormen om de hoek kijken als het niet goed gaat met kinderen of jongeren. Bijvoorbeeld als zij bedreigd worden in hun ontwikkeling en er gekeken wordt of er verplichte hulp moet komen. 'Wij komen in actie bij kinderbeschermingszaken als het in de vrijwillige hulpverlening niet meer lukt.' Sanne werkt met de professionals die de onderzoeken uitvoeren en zij houdt de juridische kaders hierbij voortdurend in de gaten. 'Het kan heel bedreigend zijn voor ouders als de overheid zich met hun kinderen bemoeit en vindt dat het niet goed gaat. Hoe doen we dan recht aan alle spelers die er zijn?'

Tijdens de lockdown, aan het begin van de coronapandemie, had Sanne vooral het gevoel dat er weinig zicht was op hoe het met kinderen ging. Als overheidsorganisatie moest de Raad voor de Kinderbescherming zich strikt aan de coronamaatregelen houden waardoor medewerkers niet altijd op huisbezoek konden gaan. Dat was wel een dilemma. 'Je wilt kinderen zien en voelen hoe het met ze gaat. Als het echt nodig was, gingen medewerkers natuurlijk wel op huisbezoek. Als je denkt dat een kind in gevaar is, dan ga je gewoon.'

De coronacrisis gaf ook een gevoel van samenhorigheid en daardoor ontstond ook een ingang om samen met ouders te kijken naar wat het beste is voor hun kind. Binnen alle regels, wetten en maatregelen die er zijn, vindt Sanne het belangrijk haar intuïtie te blijven volgen. Als je teveel vasthoudt aan regels, kun je uit het oog verliezen wat in het belang van het kind is. Regels zijn een hulpmiddel en niet een doel op zichzelf. Sanne: Als een kind over tien jaar naar mij toe komt en vraagt "Waarom heb jij dat toen gedaan?", dan wil ik niet zeggen "Dat stond in de wet". Ik wil juist zeggen: "Omdat ik dit het beste vond voor jou. De overheid wil dat het goed met je gaat. Dat staat ook in de wet en daarom heb ik het gedaan."

Tip van Sanne: 'Werk vanuit je hart. Dat is de reden waarom je dit werk bent gaan doen. Volg vanuit je hart wat een kind nodig heeft en kijk dan wat je daaraan kunt bijdragen.'

Beluister de podcast

Aflevering 11 – Leven en werken bij het FACT team

In gesprek met Daan Jongerius en Patrick Janssen

Daan Jongerius en Patrick Janssen maken deel uit van het multidisciplinaire FACT team kind en jeugd in Nijmegen. In het FACT team zitten een psychiater, een verpleegkundige, gezinsbehandelaren met verschillende achtergronden, een GZ-psycholoog en een systeemtherapeut. De jongeren met wie zij werken, zijn vastgelopen in de hulpverlening en gaan vaak niet meer naar school. Samen bieden zij deze jongeren intensieve behandelingen op een proactieve en creatieve manier. 'Je moet eerst weer vertrouwen zien te krijgen. Veel van onze jongeren zijn meer dan eens teleurgesteld. Er zijn er die niet eens meer naar buiten durven. Op een creatieve manier proberen we contact met ze te krijgen en van daaruit verdere stappen te zetten.'

Voor sommige jongeren veranderde er niet zoveel door corona en de lockdown die daarop volgde. Ze kwamen al niet zo vaak buiten. Dat nu bijna iedereen binnen zat, gaf hen rust. Voor jongeren die net opnieuw waren begonnen met school, bracht het sluiten van de school een terugslag teweeg. En nog weer andere jongeren liepen een achterstand op omdat de structuur wegviel en niet iedere school dat zo snel kon compenseren.

Voor Daan en Patrick veranderde de manier van werken ook. Kleine dingen, zoals een hug, box of hand waren niet meer vanzelfsprekend. Ze moesten in hun aanpak continu afwegingen maken tussen gezondheidsrisico's en het welbevinden van hun jongeren. Het was daardoor wel eens lastig om je aan de maatregelen te houden om verspreiding van het virus tegen te gaan. Zo kon Daan het niet over zijn hart verkrijgen om de uitgestoken hand te weigeren van een jongere die na maanden radiostilte om hulp kwam. 'Ik wilde dat eerste contact niet met een afwijzing beginnen.'

Aan het begin van de pandemie hebben de leden van het FACT team hun jongeren en gezinnen ingedeeld in rood, oranje en groen om in kaart te brengen bij wie face-to-face contact echt noodzakelijk was. 'In eerste instantie maakte ik me grote zorgen over onze gezinnen maar uiteindelijk is het me enorm meegevallen hoe het allemaal gegaan is.'

Tip van Daan en Patrick: 'Buiten een rondje lopen met een jongere kan je uit de vaste setting halen en daardoor voor een doorbraak zorgen. Probeer moed te houden en gebruik humor, ook al het soms niet makkelijk. Met een geintje op zijn tijd kun je het luchtig houden.'

Beluister de podcast

Aflevering 10 – Leven en werken bij Sterk Huis

In gesprek met Ilona Brekelmans en Karlien van Eijck

Ilona en Karlien werken respectievelijk als hoofd inhoudelijke ontwikkeling en projectleider Sterker voor de Toekomst bij Sterk Huis in Tilburg. Dit is een fusieorganisatie van vrouwenhulpverlening en jeugdzorg. De vrouwen, mannen en kinderen die er komen, hebben veelal te maken gehad met huiselijk geweld. Bij Sterk Huis krijgen ze behandeling en leren ze weer op eigen benen te staan. Karlien: 'We proberen ons zoveel mogelijk te richten op de toekomst en mensen sterker te maken voor die toekomst.'

Toen de scholen in maart 2020 hun deuren moesten sluiten vanwege de coronacrisis, zag Sterk Huis zich geconfronteerd met 80 kinderen die 'thuis' kwamen te zitten. Kinderen die al zoveel in hun rugzak hadden zitten en voor wie structuur en dagbesteding juist zo belangrijk was. Toen corona het voor deze kinderen ook nog eens onmogelijk maakte om in het weekend naar huis te gaan, liepen de emoties op de groepen steeds verder op.

Als antwoord hierop zorgde Sterk Huis er binnen de kortst mogelijke tijd voor dat er voor deze kinderen en jongeren een dagbestedingsprogramma kwam dat voorzag in huiswerkbegeleiding, sport, creativiteit en andere vormen van ontspanning. De organisatie kreeg daarbij hulp van lokale sportinstructeurs die door de coronacrisis zonder werk zaten.

Karlien en Ilona vinden dat de vrouwen en kinderen het voortreffelijk hebben gedaan tijdens de lockdown. Sterk Huis deed er alles aan hen zo goed mogelijk te informeren over de maatregelen en de consequenties daarvan. Zo werd er een livestream georganiseerd waarbij de bestuurder samen met een arts vragen van jongeren en kinderen beantwoordde.

Ondanks de beperkingen probeerden Karlien en Ilona steeds rekening te houden met de behoefte van kinderen en jongeren om belangrijke contacten buiten de instelling te blijven zien. Met behulp van zogeheten contactcirkels bespraken ze met hen hoe ze daarbij gezondheidsrisico's zoveel mogelijk konden uitsluiten. 'Ook al woon je hier, als jongere wil je natuurlijk blijven chillen met je vrienden.'

Tip van Karlien en Ilona: 'We zijn trots op het dagprogramma dat we uit de grond hebben gestampt en de hands-on-mentaliteit die we als Sterk Huis hebben laten zien. Soms moet je gewoon doen en dingen snel regelen. Daarna kun je altijd nog gaan bijschaven.'

Beluister de podcast

Aflevering 9 – De jongerenwerker

In gesprek met Anna de Waard

Anna de Waard werkt bij jongerenwerk Dock in Amsterdam. Dock organiseert groepsactiviteiten voor jongeren en biedt ook individuele begeleiding. Dat gebeurt op een van de locaties waarover Dock beschikt, maar ook in buurten of op pleinen. Anna: 'We creëren aanbod vanuit de vraag van jongeren. Jongeren een stem geven, dat is onze kracht.'

Voor Anna veranderde haar werk ingrijpend door de lockdown. Locaties sloten en ook andere bijeenkomsten met face-to-face contact konden niet doorgaan. Anna zag het straatbeeld in Amsterdam-West veranderen. Jongeren kwamen bijna niet meer op straat en de voetbalkooien, waar ze hun energie kwijt konden, waren afgesloten.

De jongerenwerkers moesten op zoek naar veilige communicatiekanalen om het contact met hun jongeren te herstellen. Vaak begon dat telefonisch via de ouders aan wie zij lieten weten wanneer hun kinderen van welk aanbod gebruik konden maken. Met de jongeren verliep het contact via WhatsApp, Instagram en Facebook. Doordat de communicatiekanalen per jongere konden verschillen, kostte het veel tijd om het contact met jongeren te onderhouden. Omdat ouders en zussen meeluisterden of berichtjes konden meelezen, konden sommige onderwerpen niet meer zo makkelijk besproken worden.  Anna: 'Je wilt het vertrouwen dat je bij deze jongeren hebt opgebouwd, niet schaden. Daar moet je een weg in zien te vinden en steeds de afweging maken of je een ouder al dan niet moet inschakelen.'

Ook na de lockdown kon het jongerenwerk nog niet als vanouds opereren. 'Normaal gesproken kon je bij ons gewoon binnenlopen. Omdat er maar een beperkt aantal jongeren naar binnen mag, moet het nu op afspraak en dat spreekt jongeren minder aan.' Anna stoort zich eraan als jongeren de schuld krijgen van het groeiend aantal coronabesmettingen. Ze vindt dat het jongeren knap lastig wordt gemaakt doordat ze tegenstrijdige signalen krijgen. Zo ziet ze in haar buurt dat veel volwassenen zich niet aan de maatregelen houden terwijl die juist het voorbeeld zouden moeten geven.

Tip van Anna: 'Kijk hoe je zo goed mogelijk kunt samenwerken met andere partijen in je gemeente. Zie elkaar niet als concurrent maar als samenwerkingspartner en houd korte lijntjes met elkaar. Dan hoef je niet telkens hetzelfde wiel uit te vinden.'

Beluister de podcast

Aflevering 8 – Leven en werken op school

In gesprek met schoolleider Jan Willem Heemstra, leerling Toby en kinderarts Brita de Jong - van Kempen

Schoolleider Jan Willem Heemstra

Jan Willem is directeur van de scholengemeenschap Jan Arentsz in Alkmaar. Tijdens de lockdown heeft hij er zo snel mogelijk voor gezorgd dat leerlingen thuis onderwijs konden volgen, onder andere door 150 Chromebooks aan ze uit te lenen. Onderwijzers verzorgden online lessen en er werd geprobeerd om zoveel mogelijk het bestaande lesprogramma aan te houden. Voor bepaalde vakken zoals lichamelijke oefening en handvaardigheid was dit niet altijd makkelijk. Uiteindelijk is besloten welke uren leerlingen echt aanwezig moesten zijn en wanneer er tijd was voor vragen. Mentoren controleerden een paar uur week hoe het met de leerlingen ging.

De scholengemeenschap hield dit een aantal weken vol maar zag ook dat een bepaalde groep leerlingen het moeilijk vond om dit type onderwijs te volgen. Zij mochten daarom regelmatig fysiek onderwijs volgen dat werd verzorgd door onderwijsassistenten. Dit gold ook voor de leerlingen van ouders met een cruciaal beroep. Hoewel Jan Willem ziet dat sommige leerlingen baat hadden bij het online onderwijs, blijft hij het belangrijk vinden dat leerlingen fysiek onderwijs krijgen. 'Onderwijs is bij uitstek iets wat je samen doet. Ik moet er niet aan denken dat dit een systeem wordt waarbij het op afstand gebeurt.'

Leerling Toby

Toby, leerling op het Montessori college in Nijmegen, moest een half jaar geleden vanuit huis onderwijs volgen en vond dit niet prettig. Hij zat net in het eerste schooljaar en vond het jammer dat hij geen fysiek onderwijs kon volgen. 'In het begin dacht ik: drie weken geen school dat kan wel.' Maar naarmate het langer duurde, begon het saai te worden en begon hij zich ook zorgen te maken.

Toby miste zijn vrienden op school en de uitleg via thuisonderwijs was moeilijker te volgen dan in het klaslokaal. Toby is niet bang voor het virus zelf maar wel voor een lockdown van een paar maanden. 'We zijn allemaal ook wel klaar met corona.' Toby’s schoolprestaties zijn niet heel erg veranderd maar op school zijn vindt hij fijner dan thuis onderwijs volgen. 'Ik ben een stuk blijer omdat ik met meer mensen contact heb dan tijdens de lockdown. Als het weer zover komt, hoop ik dat het weer snel voorbij gaat.'

Kinderarts Brita de Jong - van Kempen

Brita de Jong - van Kempen is kinder- en jeugdarts bij het Medisch Centrum in Leeuwarden. Brita vindt het heel belangrijk dat leerkrachten goed voor zichzelf blijven zorgen en zich blijven houden aan de maatregelen zodat ze niet besmet raken. Het risico van uitval van leerkrachten wordt hierdoor verkleind en daarmee dus ook de uitval van lessen. Brita pleit ervoor dat school meer is dan alleen onderwijs en ook invloed heeft op andere domeinen zoals gezondheid, sociale ontwikkeling en veiligheid van kinderen. 'Kinderen moeten op de fiets naar school en lopen door het schoolgebouw. Dit zorgt voor beweging en dit valt bij online onderwijs weg.'

Kinderen hebben vrienden en docenten nodig voor hun identiteitsvorming en tijdens de lockdown zag je dat kinderen geïsoleerd en soms zelf uit beeld raakten. School biedt voor kinderen ook een veilige plek waar ze ondersteund en gezien worden. Toen de scholen dicht waren, viel deze veilige plek weg. Volgens Brita is het belangrijk dat leerkrachten blijven praten met de kinderen. 'Vraag ze hoe de eerste lockdown was, hoe het thuis gaat en wat je voor ze kan betekenen. Houd je aan de maatregelen en wees je bewust van de belangrijke rol die je vervult!'

Beluister de podcast

Aflevering 7 – Werken bij het Integraal Kind en Expertise Centrum

In gesprek met gedragswetenschapper Lianne de Roo en jeugdzorgwerker Roos Kalkhoven

Het Integraal Kind en Expertise Centrum (IKEC) biedt een integraal aanbod van zorg, gespecialiseerd onderwijs en opvang voor kwetsbare kinderen met een specifieke leer- en ontwikkelbehoefte. Vanuit jeugdhulpaanbieder Parlan werken hier gedragswetenschapper Lianne de Roo en jeugdzorgwerker Roos Kalkhoven.

Jeugdzorgwerker Roos is in de klas aanwezig om met kinderen aan gedrag en sociale doelen te werken. Samen met de leerkracht kijkt zij welke ondersteuning een kind nodig heeft. Er is veel aandacht voor spelend leren en andere vormen van leren. 'Wanneer een kind meer nodig heeft op sociaal emotioneel gebied, dan komen wij om de hoek kijken. Vanuit een beschikking die door de gemeente wordt gegeven, kunnen wij invliegen.'

In maart 2020 moest het IKEC van de ene op de andere dag grotendeels dicht en overschakelen op thuisonderwijs. Voor de doelgroep van Roos en Lianne was dit eigenlijk niet haalbaar. Vrij snel werd er daarom vanuit de jeugdzorg een veiligheidsinschatting gemaakt. 'Gaat het goed? Kunnen we op afstand wel het onderwijs en de behandelingen geven waaraan behoefte is?' Voor de kinderen die te grote veiligheidsrisico's liepen, wisten Roos en haar collega's binnen een week tijd te regelen dat zij ook naar de noodopvang mochten komen. Dat ging in nauw overleg met de ouders die vaak zelf aangaven dat ze het zwaar hadden en behoefte aan ondersteuning.

Het IKEC probeert de schotten tussen onderwijs en zorg te doorbreken. Lianne: 'Dat deden we ook al voor corona maar het is ons nog nooit zo goed gelukt als tijdens de lockdown.' Op de noodopvang kregen we meer zicht op elkaars expertise en wat het effect daarvan was. Hierdoor ontstond er veel meer onderlinge uitwisseling tussen de verschillende beroepskrachten.

Tip van Roos en Lianne: 'Houd het speciaal onderwijs open bij een tweede coronagolf. Monitor of het goed gaat met de kinderen. Als je ziet dat het allemaal te zwaar wordt voor ouders, zorg dan heel laagdrempelig voor extra ondersteuning.'

Beluister de podcast

Aflevering 6 – De pedagogisch coach op de kinderopvang

In gesprek met Lian Bastiaanssen

Lian Bastiaanssen coacht pedagogisch medewerkers bij Spring Kinderopvang, een organisatie met 109 kinderopvanglocaties en 125 gastouders. In juli 2020 keken we met haar terug op de lockdown en de gevolgen daarvan voor haar kinderopvang.

Ze vertelt dat pedagogisch medewerkers na sluiting van de opvang al snel initiatieven ontwikkelden om te kunnen doorgaan met hun hoofdtaak, namelijk de ontwikkeling van kinderen stimuleren. Zo lazen ze via Facebook verhaaltjes voor of deelden er knutselactiviteiten. Voor Lian veranderde haar werk: 'In plaats van te coachen op richtlijnen en beleid, ondersteunde ik medewerkers om hun werk te doen in abnormale omstandigheden.'

22 locaties van Spring functioneerden als noodopvang voor kinderen van ouders met een cruciaal beroep. Pedagogisch medewerkers zagen dat sommige kinderen er enigszins ontregeld binnenkwamen. Vaak was het voor hen een nieuwe locatie met vreemde mensen en ander speelgoed. Om ervoor te zorgen dat de kinderen zich veilig voelden, kozen Lian en haar collega's ervoor om geen mondkapje te dragen: 'Veiligheid en welbevinden van de kinderen stond voor ons op 1.'

Met de ouders van wie de kinderen thuis zaten, was regelmatig telefonisch contact. Tijdens die gesprekken bleek dat bij een aantal gezinnen de spanningen opliepen. In samenwerking met het Centrum voor Jeugd en Gezin werd gekeken welke ondersteuning nodig was. Op grond daarvan kon bijvoorbeeld besloten worden dat deze ouders toch beroep konden doen op de noodopvang. Lian hoopt dat de contacten die tijdens de lockdown met andere organisaties zijn gelegd een goede basis vormen voor verdere samenwerking in de toekomst.

Lians tip voor andere professionals: 'Omarm verandering! Kijk naar wat er wel kan in plaats van wat er niet kan.'

Beluister de podcast

Aflevering 5 – Leven en werken op behandelcentrum Pinq

In gesprek met Anne-Marije Hanekamp en Inge Wilhelmus

Pinq is een specialistisch behandelcentrum voor jongeren die (vermoedelijk) slachtoffer zijn van mensenhandel (loverboys) of in een afhankelijkheidsrelatie verkeren. Hoofdbehandelaar Anne Marije Hanekamp en pedagogisch medewerker Inge Wilhelmus vertellen in deze podcast over de impact van het coronavirus op hun werk bij Pinq. Dit interview is begin september 2020 opgenomen, nog voor het coronavirus aan een nieuwe opmars begon.

De jongeren bij Pinq vinden het moeilijk om grenzen aan te geven, waardoor er makkelijk misbruik van ze gemaakt wordt. Tijdens hun behandeling leren ze wat gezonde relaties zijn en hoe ze gezonde keuzes kunnen maken en zich weerbaar kunnen opstellen.
De impact van corona op de jongeren was vooral tijdens de lockdown heftig. 'De meiden leren in de behandeling om weer naar buiten te gaan. Normaal is dat een hoogtepun, maar dit werd nu van ze afgenomen.' Er is met de jongeren veel over corona en de maatregelen gesproken. Medewerkers en jongeren keken samen naar de persconferenties. 'De meiden zeiden tegen ons: Nu weten jullie ook hoe het voelt om de hele tijd binnen te moeten zitten.'

Zorgen waren er soms ook over de veiligheid op de groep. Bijvoorbeeld als meiden tijdens hun verlof tegen de afspraak in naar vrienden gingen en daardoor het risico liepen om besmet te worden. Inge Wilhelmus en haar collega's realiseerden zich dat verbieden zinloos was. In plaats daarvan maakten ze afspraken met de jongeren om gezondheidsrisico's zoveel mogelijk te beperken.

De dilemma's en afwegingen die het coronavirus en de maatregelen met zich meebrachten, waren bij Pinq continu onderwerp van gesprek. Daarbij hielp dat ze een beroep konden doen op de expertise van de geneesheer-directeur. 'Hij was goed op de hoogte van alle landelijke ontwikkelingen en hij kon ons geruststellen.'

Tip van Pinq: 'Raak niet in paniek maar blijf rustig en kijk samen naar wat er nodig is op alle niveaus van een organisatie. Je kunt niet voor 100 procent uitsluiten dat iemand besmet raakt, maar je kunt je wel voorbereiden op wat je in zo'n geval moet doen.'

Beluister de podcast

Aflevering 4 - De medewerker van het Ouder- en Kindteam

In gesprek met Heleen Koppelaar 

Heleen Koppelaar vertelt wat het coronavirus en de lockdown betekenden voor haar werk als jeugdpsycholoog bij het ouder-en kindteam in de Amsterdamse wijk Geuzenveld-Slotermeer. Dit interview vond plaats in juli 2020 toen de coronamaatregelen verregaand versoepld waren.

In het begin maakte Heleen zich veel zorgen over de achterstandsgezinnen in haar wijk: 'Heeft dit kind toegang tot een laptop of computer? Komt er wel brood op de plank?' Maar ze zag hoe veerkrachtig gezinnen bleken te zijn en dat buurtgenoten elkaar te hulp schoten. Heleen en haar team wilden er tijdens de lockdown zijn voor hun gezinnen. Samen met huisartsen, scholen en andere organisaties zetten zij zich ervoor in ook gezinnen te bereiken die hen nog niet hadden gevonden.

Heleen zegt geleerd te hebben van het werken tijdens de lockdown. Vooral de mogelijkheden om online contact te houden en zelfs therapie te geven, waren voor haar een eyeopener. Tegelijkertijd ziet ze dat voor sommige gezinnen face-to-face contact een must is. Daarom zoekt ze naar een mix die aansluit bij de behoeften van ouders en jongeren, waarbij ze zich wel zo goed mogelijk kan houden aan de basisregels om verdere verspreiding van het virus tegen te gaan. 'Voor de één is dat een huisbezoek, voor de ander een wandeling of een online gesprek.'

Heleens tip voor andere professionals: 'Houd je ogen en oren open. Vertrouw op je eigen professie en durf daarin je vrijheid te pakken. Neem daarbij als vertrekpunt wat goed is voor dit kind, deze jongere of dit gezin. Dan kun je ondanks de beperkingen heel veel doen en betekenen.'

Beluister de podcast

Aflevering 3 - De leerkracht

In gesprek met Hester van Toledo

Hester van Toledo, leerkracht groep 3, 4 en 5 op een Montessorischool, vertelt over de impact van corona op haar school, haar leerlingen en hun ouders. Dit interview vond plaats in juli 2020.

Hester begeleidt haar leerlingen volgens de Montessorimethode voornamelijk individueel, iets wat tijdens de lockdown bijna onmogelijk was. Soms gaf ze een online lesje aan een individuele leerling. Omdat vaak tegelijkertijd ook broertjes, zusjes en ouders online aan de slag moesten, gaf dat soms problemen met het aantal devices of de intertnetverbinding waarover een gezin beschikte. Met het beeldscherm ertussen was het voor Hester ook lastig inschatten of een leerling de lesstof echt begrepen had. 'Als je naast een kind zitten, zie en voel je of het kwartje echt valt.'

Hester en haar collega’s maakten instructiefilmpjes om ouders te coachen in het thuisonderwijs. Terugkijkend denkt Hester dat ze zich ten opzichte van ouders misschien wat pro-actiever hadden kunnen opstellen. 'We hadden tijdens de lockdown meer 1 op 1 kunnen doen, dit hebben we ook van ouders gehoord in de evaluatie. Die kritiek moeten we ter harte nemen.'

Hesters tip voor andere leerkrachten: 'Blijf vanuit je hart en je gevoel werken want dan doe je het goede. Sta open voor feedback, reflecteer en leer van je verbeterpunten. Houd vertrouwen in het kind en in jezelf.'

Beluister de podcast

Aflevering 2 - De zorgmanager jeugd- en opvoedhulp

In gesprek met Madeleine Theunissen

Madeleine Theunissen, zorgmanager bij Entrea Lindenhout vertelt over de impact van corona op haar organisatie en hun kinderen en jongeren. Dit interview vond plaats in juli 2020.

Entrea Lindenhout biedt jeugd- en opvoedhulp, zoals ambulante hulp, vormen van residentiële zorg en pleegzorg. Vanaf dag 1 van de lockdown hebben Madeleine en haar collega’s besloten dat de zorg voor kinderen door moest gaan. Toch moesten er soms pijnlijke besluiten genomen worden.

Bijvoorbeeld dat jongeren vanwege het virus even niet bij hun ouders mochten logeren. Het zorgde bij jongeren voor verdriet, boosheid en een gevoel van onmacht, sommigen liepen zelfs weg. Madeleine ging met hen in gesprek om begrip te kweken. Nu zegt ze: 'Deze jongeren hebben een groot offer gebracht door zich aan de regels te houden. Ze begrepen dat dit nodig was om erger te voorkomen.'

Omdat verplaatsingen (van thuis naar de instelling en weer terug) te grote gezondheidsrisico’s met zich meebrachten, kozen sommige jongeren ervoor om weer bij hun ouders in te trekken. Vaak ging dat veel beter dan verwacht. Madeleine: 'Dat is misschien wel onze blinde vlek. Een aantal jongeren kan door corona zelfs versneld weer thuis gaan wonen. Daar kunnen we van leren en veel beter op sturen.'

Madeleines tip voor andere professionals: ‘Blijf staan voor de zorg die je geeft, ook in crisissituaties. Want als jij ermee stopt, blijft dat niet zonder gevolgen voor de doelgroep. En zoek naar creatieve oplossingen. Geef professionals de ruimte om dat samen met het management te doen.’

Beluister op SoundCloud

Aflevering 1 - De praktijkondersteuner jeugd

In gesprek met Jennifer Cirpici

Jennifer Cirpici werkt als praktijkondersteuner jeugd en geestelijke gezondheidszorg vanuit een huisartsenpraktijk in Rotterdam. Dit interview vond plaats in juli 2020, toen de coronamaatregelen verregaand versoepeld waren.

Tijdens de lockdown hield Jennifer contact met kinderen, jongeren en ouders via onder andere beeldbellen. Dat had zo zijn voordelen, aldus Jennifer: 'Je ziet wat van de leefomgeving van iemand. Op de huisartsenpraktijk krijg ik dat niet mee.'

Jennifer zag dat een aantal gezinnen veerkrachtiger was dan verwacht, maar ook dat corona bij sommige kinderen veel angst veroorzaakte. Om hen gerust te stellen gebruikte ze fantasieboekjes over corona. Het hielp ook om tegen een kind te durven zeggen dat je het soms ook niet weet maar dat je zijn of haar angsten heel goed begrijpt. 'Het is een serieuze angst, daar moet je eerlijk over zijn.'

Jennifers tip voor andere professionals: 'Neem de mooie dingen die corona gebracht heeft mee en deel je ervaringen met andere professionals.' Zelf doet ze dat op haar platform www.hartvoorjeugdzorg.nl.

Beluister op SoundCloud

Jouw reactie

Heb je vragen of opmerkingen over de informatie over omgaan met de gevolgen van het coronavirus op onze website? Dan kun je reageren via coronavirus@nji.nl. Hiermee kunnen we de informatie op onze website actualiseren.

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. Sluit mededeling over cookies