• WERKEN AAN DE KWALITEIT
  • VAN DE JEUGDSECTOR
Over het Nederlands Jeugdinstituut

Zorgvuldige besluitvorming komt niet van de rechter

Blog van: Karlijn Stals -

Het was voorpaginanieuws: de eerste uitspraak van de Centrale Raad van Beroep over de manier waarop een gemeente jeugdhulp verleende. In de berichtgeving over de uitspraak viel me op dat de Raad spreekt over een 'spoorboekje' voor gemeenten en over 'gevolgen voor alle gemeenten'. Alsof de rechter degene is die eisen moet stellen aan de zorgvuldigheid van besluitvorming. Volgens mij is dat een verantwoordelijkheid van professionals zelf.

'Deze uitspraak bepaalt aan welke zorgvuldigheidseisen gemeenten moeten voldoen.' Dit citaat in de Volkskrant van de woordvoerder van de Centrale Raad van Beroep suggereert dat het uiteindelijk de rechter is die eisen stelt aan de zorgvuldigheid van besluitvorming. Dat verbaast mij. Want is het niet zo dat professionals zelf vanuit hun professionele autonomie hun zorgvuldigheid bewaken? En dat gemeenten op hun beurt moeten bewaken dat zij werken met organisaties en professionals die in hun handelen rekening houden met dergelijke standaarden?

Zorgvuldig beslissen

Reacties in de pers suggereren dat er nog geen standaarden waren voor een zorgvuldige besluitvorming. Maar er is wél een professionele standaard: de Richtlijn Samen met ouders en jeugdige beslissen over passende hulp. Ik denk dat die relevant is in deze zaak, al ken ik de details van de zaak niet. Afgaande op wat ik in media hoor en in de uitspraak lees, denk ik dat er iets is misgegaan bij het zorgvuldig beslissen over hulp en het verlenen van toegang naar passende hulp. De richtlijn biedt hiervoor allerlei adviezen, over bijvoorbeeld vraagverheldering, analyse van problemen en krachten, het opstellen van doelen en het beslissen over hulp. Dit alles in samenwerking met kinderen en ouders; dit noemen we 'gedeelde besluitvorming'.

Richtlijnen bevatten niet de antwoorden op alle vragen, dat snap ik. Maar ze geven mensen in al hun kwetsbaarheid wel houvast bij het nemen van beslissingen. In een hulptraject is iedereen kwetsbaar. In de eerste plaats de cliënt: het kind, de vader, de moeder. Kwetsbaar is ook de professional die advies of zorg moet geven en de persoon die vanuit de gemeente keuzes moet maken over wat je wel of niet verleent aan hulp. In die kwetsbaarheid wil geen enkel kind, geen enkele ouder en zeker ook geen enkele hulpverlener of gemeente overgeleverd zijn aan willekeur.

Inhoudelijke invulling

Ik vind het een groot goed dat kinderen en hun ouders de mogelijkheid hebben om in beroep te gaan tegen een besluit van een professional of een gemeente. De Jeugdwet schrijft voor dat professionals werken met professionele standaarden en de rechter toetst de uitvoering van de wet. Maar wat de beste inhoudelijke invulling is van die professionele standaard, dat spreken professionals onderling af, op basis van de beste beschikbare kennis.

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. Sluit mededeling over cookies