• WERKEN AAN DE KWALITEIT
  • VAN DE JEUGDSECTOR
Over het Nederlands Jeugdinstituut

Professionele ruimte: voed ook het gemeentebestuur op

Blog van: Karlijn Stals -

Laatst leidde ik een werksessie over de toepassing van richtlijnen, zodat ze bijdragen aan professionele autonomie. Het was een boeiende, energieke middag waarin deelnemers vanuit wijkteams en jeugdhulporganisaties leerden van elkaar en van twee moeders die adviseerden over de samenwerking met cliënten. Na de werksessie bleef echter één opmerking aan me knagen: 'Onze burgemeester wil geen fouten zien.

Het ging die middag over veranderen. Want we vragen professionals in jeugdhulp en jeugdbescherming te veranderen en te werken aan kwaliteit. We vragen ze met de komst van beroepsregistratie en richtlijnen om een leven lang te leren. Om zich steeds bewust af te vragen wat de beste hulp is voor elk nieuw gezin, op grond van de kennis over goed hulpverlenen die we als beroepsgroep hebben. We vragen ze om hun dagelijks werk daartegen af te zetten. Om in tijden van bezuiniging op te komen voor hun cliënten en steeds de best passende zorg te bieden. We vragen ze om dat alles te doen in een turbulente context – volop verandering in de organisatie, gemeente en regio. Ze moeten wikken, wegen en beslissingen nemen. En dat gaat niet zonder fouten.

Openstaan voor gesprek

De transformatie is een groot en complex veranderingsproces waar – gelukkig! – volop ruimte is voor innovatie en vernieuwing. Maar zijn we eerlijk tegen elkaar over het resultaat? Caroline Vink blogde onlangs over de ervaringen met een half jaar werken in de wijk. Ze schreef dat gemeenten positief zijn over de ontwikkeling van het wijkteam en dat cliënten en zorgaanbieders meer zorgen uiten. Met de opmerking over de burgemeester die niets wil horen over fouten in mijn achterhoofd las ik haar blog toch anders. Zijn gemeenten echt positiever dan cliënten en professionals, of willen ze geen fouten zien? Mij bekruipt het gevoel dat professionals hard werken en worstelen met de inrichting van het nieuwe stelsel. Daarbij is een bestuur nodig dat openstaat voor het gesprek, geen bestuur dat fouten bij voorkeur onder het tapijt van het gemeentehuis veegt.

Professionele ruimte

Hoe werk je als professional mee aan succesvolle transformatie in een cultuur waar je niet écht mag kantelen? Waar je niet samen met ouders en kinderen mag uitproberen wat past en werkt? Waar je geen fouten mag maken en dus ook niet kan leren van die fouten? Prominente ambassadeurs van de transformatie zoals Job Cohen en Erik Gerritsen pleitten voor professionele ruimte en reflectie. Maar wie voedt de burgemeester en wethouder op?

We vragen van hulpverleners dat zij hun professionele ruimte pakken. Laten we hen dan ook die ruimte geven. Laten we ze niet afrekenen op kleine misstappen, maar vragen wat ze hiervan leren.

Goede voorbeelden van 'fouten'

Professionals zijn op de goede weg, zij werken aan hun eigen kwaliteit. Ik hoop dat de burgemeesters en wethouders volgen. Graag verzamel ik de komende tijd succesverhalen over 'fouten' bij het nemen van professionele ruimte. Goede voorbeelden van 'fouten' dus.

Heb jij een voorbeeld van gemeentelijk bestuur dat je steunde in zo'n situatie? Wat was het probleem, hoe is het aangepakt? Wat heb jij hiervan geleerd? En was er steun vanuit het bestuur van de gemeente, de organisatie, het team om te leren? Laat het me weten!

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. Sluit mededeling over cookies