• WERKEN AAN DE KWALITEIT
  • VAN DE JEUGDSECTOR
Over het Nederlands Jeugdinstituut

Kwaliteit van het onderwijs

Erik Jan de Wilde - 4 februari 2011

Er is een goede reden waarom ik mijn kinderen niet in Zuid-Korea of China naar school laat gaan. En ook niet in Finland. Dan heb ik het niet alleen over halen en brengen of het op tijd komen bij oudergesprekjes.

Nee, ik vind de kwaliteit gewoon te slecht. Misschien gek, aangezien China, Korea en Finland ver boven ons staan in de PISA-ranglijst van onderwijskwaliteit. Nederland is onlangs gezakt naar een volgens velen beschamende 11e plaats op deze lijst van welvarende OESO-landen. De onderwijsminister was zo geschrokken dat het voortgezet onderwijs nu nog meer terug moet naar de kern: Nederlands, Engels en de bètavakken.

Het probleem zit echter dieper dan deze benchmark. Het gaat erom hoe onderwijskwaliteit wordt gemeten: die kwaliteit wordt alleen afgemeten aan de educatieve agenda. Natuurlijk moet de jeugd iets kunnen leren. Maar kinderen leren op school veel meer dan de educatieve agenda: ze leren vriendschappen sluiten, omgaan met verantwoordelijkheid en deelnemen aan de maatschappij. Kortom, zij groeien er op. Daarbij voedt de school ook op - of de school dat nu als taak voor zichzelf ziet of niet.

Afgaand op internationale vergelijkingen zorgen wij in Nederland (gemiddeld) juist erg goed voor onze jeugd. Niet voor niets staat Nederland bovenaan in de rangorde van welbevinden volgens een UNICEF-rapportage over de OESO-landen. Ook die cijfers zijn relatief, maar toch. Ze gaan over schoolprestaties maar ook over bijvoorbeeld gezondheid, gedrag en tevredenheid van leerlingen. En wat betekent het dat in Finland - het enige Europese land boven in de PISA-ranking - de zelfmoordcijfers onder 15- tot 19-jarigen 3 à 4 keer hoger liggen dan in Nederland? Is een enorme nadruk op de PISA-onderwijskwaliteit eigenlijk wel goed voor onze jeugd? Betekent het iets als ik het erger vind dat mijn kind gepest wordt op school dan wanneer hij een onvoldoende haalt? In ieder geval: ik ben blij dat mijn kinderen in Nederland wonen en hier ook naar school gaan. Juist vanwege die andere kwaliteiten. Kunnen de gezondheid- en onderwijsministers daar eens een keer over theedrinken?

Natuurlijk moet je op grond van PISA- of UNICEF-cijfers alleen geen beleid bouwen. Beter is het om, ook in het onderwijs, nog explicieter de discussie te voeren hoe we Nederland en het Nederlandse onderwijs zo kunnen inrichten dat jongeren nú lekker in hun vel zitten. Ik weet zeker dat ze daarmee ook beter voorbereid zijn op hun toekomst.

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. Sluit mededeling over cookies