Over het Nederlands Jeugdinstituut

Lessen uit Londen

Blog van: Tom van Yperen -

Using data for learning purposes is essential. You can only learn if you are willing to think hard. Dat was een van de inspirerende uitspraken die ik begin februari hoorde op de Outcome Conference 2014 in Londen. De strekking ervan is dat je gegevens over de resultaten van hulp en ondersteuning aan jeugdigen moet gebruiken om ervan te leren. Dat is essentieel. En je leert alleen als je bereid bent tot doordenken.

 In Engeland is het meten van resultaten van hulp en ondersteuning een groot onderwerp. Een vertegenwoordiger van UNICEF liet zien dat Engeland er in de internationale rangorde helemaal niet zo goed voor staat. Het land kent forse maatschappelijke problemen die vragen om een goede aanpak. Bovendien hebben veel belastingbetalers moeite om het hoofd financieel boven water te houden. De welzijns- en hulpverleningssector staat daardoor onder enorme druk. De tijd van 'doe wel en zie niet om' is daar absoluut voorbij. Wat je doet moet werken. Of het moet tenminste het beste zijn wat je - naar de stand van kennis - kunt doen.

Kosten en opbrengsten

Het kwam op de conferentie allemaal voorbij: de kennis over de effectiviteit en de kosten van interventies, de weerbarstige werkelijkheid van het verspreiden van die kennis, het praktisch gebruik ervan en het in beeld brengen van de uiteindelijke resultaten. Een wetenschapper uit het onderwijsveld liet een prachtig Powerpointplaatje zien van de kosten van maatregelen om de leeropbrengst te vergroten en de uiteindelijke opbrengsten. Klassenverkleining is duur en heeft weinig effect, was het beeld. ICT is niet zo duur, maar over het algemeen ook niet erg effectief. Het geven van feedback aan leerlingen is daarentegen relatief goedkoop en zeer effectief, zo bleek.

For every complex problem there is an answer that is clear, simple, and wrong, was de volgende uitspraak: Voor elk probleem is er een antwoord dat helder, simpel en fout is. De spijker op zijn kop. Want wat moet je met deze uitkomsten? De klassen niet verkleinen, ICT laten voor wat het is en vooral inzetten op feedback?

Verkeerde oplossing en juiste vragen

Het mooie Powerpointplaatje bleek vol valkuilen te zitten. Je zou immers kunnen denken: oké, zet niet in op klassenverkleining en ICT maar zorg gewoon voor meer feedback. Dat zou een typisch voorbeeld zijn van een complex probleem dat je reduceert tot een eenvoudige, verkeerde oplossing. Want hoezo zijn klassenverkleining en ICT niet erg effectief? Want als je de klassen nou eens wél verkleint, maar dan met als voorwaarde dat dit de persoonlijke feedback aan leerlingen sterk verbetert, en als je ook ICT inzet om dat te doen, zou dat niet een enorm effect kunnen opleveren? At present, outcome data cannot be relied on. But, at the least, they raise the relevant questions. Dat was een mooie conclusie bij alle overpeinzingen. Je kunt op dit moment nog niet zo maar op de resultaatgegevens afgaan; ze roepen echter wel relevante vragen op.

Het nut van spreken en doordenken

Bij alles wat ik hoorde, dacht ik voortdurend: wat kan ik hieruit leren voor jeugdhulp en passend onderwijs in Nederland? Ik zet me in voor wetenschappelijk effectonderzoek en resultaatmonitoring in de praktijk, om de maatschappelijke ondersteuning en zorg voor kinderen en gezinnen te verbeteren. Maar ik realiseer me: cijfers spreken nooit voor zich, je moet er altijd over spreken... en bereid zijn tot doordenken om tot slimme oplossingen te komen. Use outcome data for learning purposes, and be willing to think hard. Mijn dag in Londen was helemaal goed.

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. Sluit mededeling over cookies