• WERKEN AAN DE KWALITEIT
  • VAN DE JEUGDSECTOR
Over het Nederlands Jeugdinstituut

Wijkteam

Blog van: Tom van Yperen -

'Mijn dochtertje van 3 wilde maar niet op de wc poepen, alleen maar in de luier. Dat gaf steeds meer gedoe en paniek als ik haar op de wc zette, want over een paar weken zou ze naar groep 1 gaan. Wat te doen?'

Deze moeder vertelde me dat ze de opkomst van wijkteams met argusogen volgde. 'Ik zou daar niet zo gauw naartoe gaan, want ik lees dat ze daar in een keukentafelgesprek kort kijken hoe het op verschillende levensgebieden met je gaat. Daarna kijken ze vooral wat je zelf kan doen. Maar ik heb een simpele vraag en ik wil alleen maar een deskundig advies!'

Of het beeld dat deze moeder heeft van het wijkteam klopt is moeilijk te zeggen, maar ik kan me haar zorgen wel voorstellen. Op zich is de vorming van wijkteams een prima ontwikkeling. Zo'n team moet een centrale positie gaan innemen in het nieuwe stelsel voor de maatschappelijke ondersteuning, de preventie en de jeugdhulp. De burger krijgt daar een gesprek waarin aan de orde komt wat de burger of zijn netwerk zelf kan doen en wat er aanvullend aan professionele ondersteuning nodig is. Heel goed. De vraag is alleen: voor wie? Past deze aanpak bij alle personen die je wil bereiken?

Bij alle constructies die we voor het nieuwe stelsel verzinnen, helpt het om verschillende, denkbeeldige cliënten door dat stelsel heen te halen. Ik noem er een paar.

  • Sofietje, het meisje dat weigert op de wc te poepen. Haar moeder wil geen keukentafelgesprek over al haar levensgebieden.
  • Chantal, 16 jaar, is een half jaar geleden verkracht. Ze lijdt steeds meer onder die ervaring, maar vreest dat haar verhaal op straat komt te liggen. Daarom zoekt ze hulp op internet.
  • Nils (16) is een rare snuiter en noemt zichzelf zo gek als een deur. Tot nu toe kwam hij redelijk mee, maar sinds kort heeft hij veel stress en hoort hij stemmen.
  • Rachid is 6 en woont in een chaotisch gezin. Zijn moeder heeft ruzie met de schuldhulpverlener. Zijn vader niet, maar dat komt doordat hij zelden thuis is.
  • Uzelf.

Wie van deze burgers zullen volgens u met een grote boog om het wijkteam heen lopen? En let vooral op die laatstgenoemde: zou u zelf met uw vraag bij het wijkteam in uw buurt willen aankloppen?

Ik heb veel respect voor de verwoede pogingen op veel plaatsen om een beter jeugdstelsel op te bouwen. Zelf bouw ik naar hartenlust mee. Mijn ideaal is dat het wijkteam een soort huisartsenpost wordt voor vragen en klachten op onder meer het terrein van opgroeien en opvoeden.

Eén uitgangspunt mag daarbij nooit ontbreken: er moet eerst een overzicht zijn van de uiteenlopende groepen die je te bedienen hebt, hun vragen en problemen en de doelen die je daarbij wil bereiken. Vervolgens kijk je bij elke groep wat voor soort voorziening daarbij veilig, vlug en voordelig zal werken. Weet daarbij dat de clientèle in het veld van jeugd en opvoeding zeer divers is. Reken er dus op dat bij de ene groep een wijkteam prima past, bij een andere de vertrouwde huisarts of een vertrouwenspersoon op school, bij weer een andere een telefoonnummer of een treffer op Google.

De moeder van Sofietje gebruikte de telefoon en belde het consultatiebureau. Dat nummer had ze nog van vorig jaar. De verpleegkundige die ze aan de lijn kreeg, werkte intussen in een wijkteam, maar daar merkte Sofietjes moeder niks van. Levensgebieden kwamen er niet aan te pas. Wel kreeg ze een even simpel als geruststellend advies: 'Vooral niet te veel heisa maken als ze niet wil poepen. Zodra ze naar de basisschool gaat, is het zo over. En als je twijfelt over de aanpak, gewoon weer even bellen!'

De moeder was opgelucht. Sofietje volgde na een paar weken haar klasgenootjes en koos voor het toilet.

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. Sluit mededeling over cookies