Wat als je anders over klimaatverandering denkt dan je kind?

Omdat je kind via school en tv over klimaatverandering en de aanpak hoort, kan het anders over het onderwerp denken dan jij. Dit kan voor het kind of voor jou ingewikkeld worden. Wat doe je bijvoorbeeld als jij de aandacht voor het klimaat overdreven vindt, terwijl je kind juist wil dat je veel duurzamer gaat leven? En stel dat je als ouder geen verre vakanties meer wilt, maar je kinderen nog wel? Of dat je kind geen vlees meer wil eten maar jij als ouder wel?

Op internet, op tv en in de politiek is te zien dat niet iedereen hetzelfde denkt over klimaatverandering. Een deel van de bevolking vindt dat we ons geen zorgen moeten maken, een ander deel wel. Ook in gezinnen kunnen de opvattingen verschillen. Maar hoe ga je hiermee om?

Praat er met elkaar over

Het begint met een open deur: praat er met elkaar over. Best kans dat je het dan met elkaar eens kunt worden. Maar dat hoeft niet per se. Verschil van mening mag blijven bestaan. Respect voor ieders opvatting is daarbij hoofdzaak. Dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan, zeker als de opvattingen ver uit elkaar liggen. Maar tegelijk is de vraag hoe je met het verschil van mening praktisch omgaat. Je moet immers wel verder met elkaar. Probeer een paar afspraken te maken om elkaar tegemoet te komen, bijvoorbeeld:

  • Kijk of je met elkaar drie dingen kunt afspreken om duurzamer te leven die makkelijk haalbaar en ook betaalbaar zijn.
  • Kijk of je het met elkaar eens kunt worden over het ene jaar een vakantie in eigen land, en het andere jaar een verdere bestemming. Maak afspraken over hoe je bij een verdere bestemming de CO2-uitstoot kunt compenseren.
  • Maak met elkaar een weekmenu dat voor iedereen acceptabel is of bak verschillende burgers (vega en gewoon) in een pan.

Probeer er samen uit te komen

Maar wat doe je als dit soort afspraken niet te maken zijn? Dan kan het een kwestie zijn van de meerderheid die in het gezin beslist, of de ouder die uiteindelijk verantwoordelijk is bepaalt. Zo gaat het in de samenleving en het bedrijfsleven ook. Iemand moet de knoop doorhakken. En als ook dat niet werkt, dan heb je onder ogen te zien dat er sprake is van een patstelling. Het enige wat je dan kunt doen, is hopen dat de tijd gaat helpen om dichter bij elkaar te komen. Maar het beste is het Nederlandse polderen: probeer er met elkaar uit te komen.

Lees ook

Tom van Yperen

Dr. Tom van Yperen

expert kwaliteit jeugdstelsel