Sven: 'Als alleenstaande vader ben je helemaal niet zo alleen als je in eerste instantie denkt'

Na vijf en een half jaar stond Sven (32) ineens als alleenstaande vader in het leven. Samen met zijn ex-vriendin koos hij voor co-ouderschap. 'Mijn dochter is doordeweeks twee dagen bij mij en om het weekend', vertelt Sven. 'Het is een uitdaging om de balans te vinden tussen goed zorgen voor je kind én voor jezelf.'

Het is belangrijk om je kind te leren dat ze niet hoeft te kiezen.

Je dochter moeten missen

Het duurde zeker een jaar voordat Sven de situatie beter kon accepteren. 'Ik voelde me rot over het feit dat mijn dochter met gescheiden ouders moest opgroeien. Ik kom zelf ook uit een gescheiden gezin, dus dat was het laatste wat ik wilde.'

Ook het feit dat hij zijn dochter niet altijd bij zich had, viel hem zwaar. 'Ik maakte me soms wel zorgen als mijn dochter bij mijn ex was. Je weet niet of alles goed gaat, ik voelde me zo machteloos. Mijn dochter zei weleens: "Papa, ik wil graag bij jou wonen". Je denkt dan, gaat het wel goed daar? Maar na even doorvragen kwam ik erachter dat ze inderdaad bij mij wilde wonen, maar dan wel samen met mama. Het is belangrijk om je kind te leren dat ze niet hoeft te kiezen.'

Ups en downs

De eerste anderhalf jaar na de geboorte van hun dochter waren Sven en zijn ex nog samen. 'Toen stond ik er ineens alleen voor. In eerste instantie dacht ik: help. Het was fijn dat we de eerste periode samen hebben gedaan, maar daarna komt pas het échte opvoeden. En dan twijfelde ik weleens of ik het wel goed deed. Of dan was ik een keer ziek, dan kun je je kind niet laten zitten. Ik heb echt geleerd om in dat soort situaties rustig te blijven. Alleenstaand ouderschap vergt soms wat meer flexibiliteit en creativiteit. Je vindt uiteindelijk altijd wel een oplossing, die gedachte geeft rust.'

Je bent niet alleen

'Het was in het begin even zoeken. Je wilt dingen overleggen of je hebt hulp nodig, maar je hebt niet altijd iemand om mee te sparren. Alsnog beslis ik veel zelf, en daar word ik steeds beter in. Maar je bent helemaal niet zo alleen als je in eerste instantie denkt. Ik heb lieve ouders en vrienden die regelmatig oppassen. Ook heb ik heel goed contact met de buren. Die passen graag op mijn dochter op en we nodigen elkaar regelmatig uit voor het eten.'

Niet alleen ouders, vrienden en buren bleken een flinke steun, ook bij collega's vond Sven hulp. 'Veel collega's van mij hebben ook kinderen, dus ook daar kan ik wel eens wat aan vragen. Voel je niet bezwaard om de nodige hulp in te schakelen. Al deze hulp is echt wel nodig als alleenstaande ouder, en de mensen om je heen helpen waarschijnlijk graag.'

Steeds beter

'Ik zat een hele tijd in de negatieve sfeer van de scheiding, terwijl er ook veel mooie en leuke dingen gebeuren. Het duurt alleen even voordat je dat ziet en ervan kunt genieten. Het alleenstaand ouderschap gaat me steeds beter af. Ik heb geleerd om naar mijn hart te luisteren en te doen wat goed voelt. Nu geniet ik juist van de vrijheid om zelf beslissingen te maken en geniet ik echt van de tijd die we samen hebben. Het is vooral belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, hoe beter jij je voelt, hoe beter je voor je kind kan zorgen.'

Foto Maartje van Dijken

Maartje van Dijken

senior inhoudsdeskundige Opgroeien en opvoeden
m.vandijken [at] nji.nl

Lees ook