Heeft de val van het kabinet gevolgen voor de ontwikkeling van het passend onderwijs? Er zou een wetgevingstraject hieromtrent worden ingezet. Komt dit nu stil te liggen in afwachting van een nieuw kabinet of wordt dit als nog een wet?

Ja, je zou een heel slecht beeld kunnen krijgen over jeugdzorg. Men wijst menigmaal met zijn vinger een 'schuldige' aan. Vind dat de hulpverleners (enkelen nagelaten) te weinig waardering krijgen. Je zou het haast niet geloven, maar er zijn ook mensen die er wel baat bij hebben gehad. Het is alleen jammer dat niemand iets verneemt hiervan.

De inrichting van jeugdzorg dient uit te gaan van het kind en zijn gezin. De grootste klacht van hen is dat zij te maken hebben met een grote wisseling van personen. Het idee van één plan één gezin spreekt mij aan maar hieraan ontbreekt het belangrijkste. Eén hulpverlener die gedurende het hele traject het kind en zijn gezin hulp verleent, zonodig exrtra hulp organiseert en die bevoegd is om de functies van vrijwillig hulpverlener, gezinsvoogd, etc. uit te oefenen. Hiervoor is nodig dat het bureau jeugdzorg ook zelf de vrijwillig jeugdhulpverlening kan uitvoeren zoals vroeger de adviesbureaus hebben gedaan. In het Ser advies werd hier voor gepleit: vk 26 okt 2009. In het aug nr. 2009 van het tijdschrift voor 'familie en jeugdrecht' FJR heb ik het belang van contuiniteit in de persoon van de hulpverlener uiteengezet. Niet afschuiven en doorschuiven maar trouw a.h. kind dient richtinggevend te zijn voor de organisatie van de jeugdzorg.

je hebr veel te melden ze zullen je bellen en wat hoor je niets zou het geen zaak van de regering zijn om dit is te onderzoeken er gaat een geld naar toe maar ze doen niets moeten er eerst weer eens dode vallen het is echt te gek voor woorden ZE DOEN NIETS

Mijn reactie is naar aanleiding van het gedoe met zeilmeisje Laura Dekker. Bijzonder om te zien hoe zij onder toezicht van Jeugdzorg als 14-jarige zomaar even naar St. Maarten kan vliegen. Interessant om te zien hoe een instelling in pakweg 300 woorden het lek van het eigen falen boven water trekt. Prestatie-indicatoren, 'evidence based' werken, databank, programma's, professionals... natuurlijk krijg je geen kind in dat soort kaders geperst. Ik heb twee kinderen groot gebracht in een periode van ruim twintig jaar. Daarbij werd ik als ouder en opvoeder op geen enkele manier gehinderd door kennis, opleiding of anderszins. De enige achtergrond die ik in dit verband meebracht was mijn eigen opvoeding. Ruim voldoende, zo bleek, en ik mag wel zeggen met veel succes toegepast. Kinderen passen nu eenmaal niet in vakjes en kaders. Ze gedijen alleen in een gezonde omgeving met liefhebbende ouders en/of verzorgers met empathie en geduld. Wanneer leren jullie 'professionals' dat nu eens?