Er is een toenemende aandacht vanuit de overheid voor positief en bevorderend beleid ten aanzien van opvoeden en opgroeien. Men beseft dat alleen risicogericht beleid geen antwoord biedt op de behoeften van gezinnen en van de samenleving. Er is meer inzicht in het belang van het versterken van de eigen kracht van gezinnen en de sociale netwerken die hen omringen (RMO & RVZ, 2009). De minister voor Jeugd en Gezin Rouvoet benadrukt dit laatste ook in zijn toespraak op 30 september 2009 aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij noemt het sociale netwerk ‘de basis voor een krachtige samenleving, die uitgaat van maatschappelijke binding en onderlinge verantwoordelijkheid’ (Rouvoet, 2009).
Om een verschuiving van het perspectief te bereiken is een breder en preventief beleid nodig. Beleid waarbij zowel aandacht is voor risicogroepen als voor de gehele ‘community’ (een wijk, een stad, een samenleving). In de gezondheidsbevordering wordt dit ook wel een ‘public health’ benadering genoemd. Deze brede preventieve benadering gaat uit van een ecologisch perspectief: hoe kunnen verschillende actoren rond gezinnen (familie, buren, school, jgz, enzovoort) een positieve bijdrage leveren aan de opvoeding.