Regelgeving

Om ervoor te zorgen dat de media op een geordende manier hun diensten aanbieden heeft de overheid verschillende wettelijke regelingen vastgesteld. In die regelingen is ook bepaald dat minderjarigen niet geschaad mogen worden door informatie die zij in de media kunnen tegenkomen. De drie wettelijke regelingen kunt u downloaden via de site van de rijksoverheid:

• Mediawet 2008
• Mediabesluit 2008
• Mediaregeling 2008

Naast deze landelijke regelingen geldt ook de Europese Richtlijn voor Audiovisuele Mediadiensten. De tekst van de richtlijn vindt u op de website van het Europese Parlement.

Commissariaat voor de Media

Voor de uitvoering van de mediaregels is gekozen voor gecontroleerde zelfregulering. Conform de Europese richtlijnen voor 'grensoverschrijdende media' heeft de overheid afspraken gemaakt met de media-industrie. Die moet er zelf voor zorgen dat kinderen geen schade ondervinden van geweld, seks, angst, discriminatie, middelengebruik, grof taalgebruik of commerciële reclame-uitingen. Dat gebeurt via Kijkwijzer, PEGI en de Reclame code. Het Commissariaat voor de Media ziet erop toe dat de media zich aan de regels houden en dat ouders daadwerkelijk steun krijgen bij de mediaopvoeding.
Meer informatie over de taken en werkwijze van het Commissariaat voor de Media vindt u op www.cvdm.nl.

Kijkwijzer

In 1997 verscheen de overheidsnota Niet voor alle leeftijden . Daarin werd geconstateerd dat alle media-aanbieders medeverantwoordelijk zijn voor de bescherming van kinderen en jongeren en voor het ondersteunen van ouders bij de mediaopvoeding. Omroepdirecteuren, filmexploitanten en dvd-verkopers hebben in 2001 samen met de overheid het Nederlands Instituut voor de Classificatie van Audiovisuele Media (NICAM) opgericht. Het NICAM verzorgt de Kijkwijzer, die met leeftijdsaanduidingen en inhoudelijke symbolen ouders adviseert over welke mediaproducties schadelijk kunnen zijn voor kinderen onder een bepaalde leeftijd. De Kijkwijzer wordt gebruikt bij televisieprogramma's, bioscoopfilms en dvd's.
Meer informatie vindt u op www.kijkwijzer.nl.

PEGI

Voor videogames is er sinds 2003 een vergelijkbaar waarschuwingssysteem als Kijkwijzer: de PEGI (Pan European Game Information). Omdat de gamemarkt vooral internationaal opereert is door de Europese lidstaten afgesproken om één universeel grensoverschrijdend systeem te hanteren. PEGI is sterk gebaseerd op het Nederlandse Kijkwijzer-voorbeeld.
Meer informatie vindt u op www.pegi.nl

Stichting Reclame Code

De adverteerdersmarkt heeft ruim veertig jaar geleden de Stichting Reclame Code (SRC) opgericht. De SRC heeft in overleg met consumentenorganisaties, de overheid en non-profitorganisaties een code opgesteld met regels over hoe adverteerders hun verantwoordelijkheid moeten nemen: de Nederlandse Reclame Code. Verschillende regels van de code hebben betrekking op reclame die gericht is op kinderen.
Meer informatie vindt u op www.reclamecode.nl.

Wetboek van Strafrecht

Hoewel de overheid de bescherming van kinderen en jongeren tegen mogelijk schadelijke media dus voor een groot deel laat uitvoeren door de media zelf, betekent dit niet dat ouders en kinderen zijn overgeleverd aan de nukken en grillen van de media-industrie. Volgens artikel 240a in het Wetboek van Strafrecht blijft het te allen tijde verboden om aan minderjarigen onder de 16 jaar beelden te vertonen of beelddragers mee te geven, die (ernstig) schadelijk kunnen zijn voor hun ontwikkeling. Daarnaast houdt de overheid toezicht op het functioneren van het NICAM via het Commissariaat voor de Media en heeft zij de mogelijkheid om in te grijpen. Met de SRC heeft de overheid afspraken gemaakt over de reclamepraktijk, hoewel daar geen wettelijke interventie mogelijk is.
U vindt de tekst van artikel 240a op de website van de overheid.

Verder lezen:

• Kijkwijzer
• PEGI
• Regels van de reclamebranche